Zodra de temperatuur richting de 25 tot 30 graden gaat, gebeurt het weer.
We hebben maanden binnen gezeten, zien eindelijk de zon verschijnen en trekken massaal naar het strand, het terras of de achtertuin.
Handdoek neer. Zonnebril op. Factor 50 erop.
En vervolgens liggen we urenlang in de volle zon.
Maar is dat eigenlijk hoe ons lichaam bedoeld is om met zonlicht om te gaan?
Laat ik vooropstellen dat een teveel van iets nooit goed is.
Ook niet van zonlicht.
Een verbrande huid is beschadigd weefsel. Daar hoeven we geen discussie over te voeren. Met een winterwitte huid twee weken lang dagelijks bakken op een strandbed in Spanje is voor niemand een goed idee.
Maar betekent dat automatisch dat de zon slecht voor ons is?
Zonlicht is één van de belangrijkste natuurlijke factoren voor onze gezondheid. Zonder zonlicht zouden we simpelweg niet kunnen bestaan.
Toch lijkt het alsof de zon de afgelopen jaren steeds meer als vijand wordt neergezet.
Terwijl zonlicht een rol speelt bij veel meer processen dan alleen de aanmaak van vitamine D.
De meeste mensen denken bij zonlicht direct aan vitamine D.
Maar zonlicht doet veel meer.
Het speelt een rol bij:
In de wetenschappelijke literatuur zijn verbanden beschreven tussen voldoende blootstelling aan zonlicht en een betere hormoonbalans, een gezondere bloeddruk, een sterker immuunsysteem, een betere slaapkwaliteit en een lager risico op diverse chronische aandoeningen.
Misschien is het daarom niet zo vreemd dat een tekort aan zonlicht in verband wordt gebracht met vermoeidheid, somberheid, een verminderde weerstand en een verstoord slaapritme.
Op warme dagen zie je het overal.
Mensen smeren zich direct volledig in met factor 50.
Dat geeft een gevoel van veiligheid.
Maar tegelijkertijd blokkeren we daarmee ook een groot deel van het UV-licht dat nodig is voor de natuurlijke aanmaak van vitamine D.
Persoonlijk vraag ik me regelmatig af of we soms niet zijn doorgeschoten in onze angst voor de zon.
Ons lichaam heeft zonlicht nodig.
Dat betekent niet dat je moet verbranden.
Dat betekent ook niet dat je urenlang onbeschermd moet bakken.
Maar misschien mogen we wel weer leren hoe we op een verstandige manier gebruik kunnen maken van de voordelen van zonlicht.
Wat mij persoonlijk aan het denken zet, is het volgende.
We smeren meer zonnebrand dan ooit.
We dragen vaker zonnebrillen dan ooit.
We vermijden de zon meer dan vroeger.
Toch blijft het aantal gevallen van huidkanker stijgen.
Nee, dat betekent niet automatisch dat zonnebrandcrème de oorzaak is.
Maar het roept wel vragen op.
Zou het kunnen dat er meer factoren meespelen dan alleen zonlicht?
Denk aan:
Misschien is het verhaal complexer dan simpelweg zeggen dat de zon het probleem is.
Veel mensen lezen tegenwoordig elk etiket in de supermarkt.
Maar hoe vaak draaien we een fles zonnebrandcrème om?
Veel conventionele zonnebrandproducten bevatten chemische UV-filters en hulpstoffen waarvan de namen nauwelijks uit te spreken zijn.
Er bestaan al jaren discussies over bepaalde ingrediënten die worden gebruikt in zonnebrandproducten.
Zo wordt oxybenzone regelmatig genoemd vanwege mogelijke hormoonverstorende eigenschappen. Onderzoekers hebben aangetoond dat deze stof via de huid kan worden opgenomen en teruggevonden kan worden in bloed en urine.
Ook bestaan er zorgen over mogelijke effecten op het hormoonsysteem en de vorming van vrije radicalen onder invloed van zonlicht.
Belangrijk om te vermelden is dat hierover nog geen wetenschappelijke consensus bestaat. Dat betekent dat deze zorgen op dit moment niet als bewezen feiten kunnen worden beschouwd. Maar het ontbreken van sluitend bewijs betekent niet automatisch dat er geen reden is om kritisch te blijven. Wetenschappelijke inzichten ontwikkelen zich voortdurend en wat vandaag onderwerp van discussie is, kan morgen algemeen geaccepteerde kennis zijn.
Persoonlijk vind ik dat voldoende reden om bewust te kijken naar de producten die ik dagelijks op mijn huid smeer. Zeker wanneer er natuurlijke alternatieven beschikbaar zijn en we weten dat de huid meer is dan alleen een beschermlaag; het is ons grootste orgaan.
Wat veel mensen niet weten, is dat UV-filters tegenwoordig niet alleen voorkomen in zonnebrandproducten.
Ook veel dagcrèmes, foundations, make-up, vocht inbrengende crèmes, lotions en anti-aging producten bevatten ingrediënten die UV-straling blokkeren.
Daardoor lopen sommige mensen vrijwel het hele jaar rond met een laagje UV-filter op hun huid zonder zich daar bewust van te zijn.
Dat roept een interessante vraag op:
Krijgen we vandaag de dag nog wel voldoende natuurlijk zonlicht op onze huid?
Hier wordt weinig over gesproken.
Onze ogen zijn niet alleen bedoeld om mee te kijken.
Ze registreren ook licht.
Via speciale lichtgevoelige cellen geven onze ogen informatie door aan de hersenen over het tijdstip van de dag, de hoeveelheid licht en de intensiteit van het zonlicht.
Deze informatie beïnvloedt onder andere:
Binnen de natuurlijke gezondheidswereld bestaat de theorie dat zonlicht dat via de ogen wordt waargenomen ook betrokken is bij processen rondom de aanmaak van melanine.
Melanine is het pigment dat onze huid helpt beschermen tegen overmatige blootstelling aan zonlicht.
Volgens deze theorie kunnen donkere zonnebrillen een deel van de natuurlijke communicatie tussen ogen, hersenen en lichaam verstoren. Sommige deskundigen vragen zich zelfs af of hierdoor ook de natuurlijke beschermingsmechanismen van de huid minder optimaal zouden kunnen functioneren.
Voor deze theorie bestaat op dit moment nog onvoldoende wetenschappelijk bewijs. Toch vinden veel holistische artsen en gezondheidsexperts het een interessante gedachte, juist omdat we weten dat licht via de ogen een grote invloed heeft op hormonen, slaapritme, alertheid en andere biologische processen.
Dat betekent niet dat je nooit een zonnebril mag dragen.
Maar misschien hoeven we ook niet automatisch naar een zonnebril te grijpen zodra de zon zich laat zien.
Persoonlijk kies ik liever voor een natuurlijke aanpak.
Dat betekent niet dat je urenlang onbeschermd in de felle middagzon moet gaan liggen. Verstandig omgaan met zonlicht blijft belangrijk.
Er zijn verschillende natuurlijke oliën die van nature een lichte bescherming bieden tegen UV-straling en tegelijkertijd de huid verzorgen.
Voorbeelden zijn:
Daarnaast worden aloë vera, kokosolie en jojobaolie al jarenlang gebruikt om de huid te verzorgen en te ondersteunen na blootstelling aan de zon.
Belangrijk om te weten is dat natuurlijke oliën geen vrijbrief zijn om urenlang in de brandende zon te liggen. Ook hierbij blijft gezond verstand belangrijk.
Wat vaak volledig wordt vergeten in de discussie over zonlicht, is voeding.
Een huid die gevoed wordt met voldoende omega 3-vetzuren, antioxidanten, vitamine A, vitamine C, vitamine E, selenium en andere beschermende voedingsstoffen reageert mogelijk anders op zonlicht dan een huid die dagelijks wordt blootgesteld aan grote hoeveelheden suiker, ultrabewerkte voeding en sterk geraffineerde plantaardige oliën.
Gezondheid begint niet bij wat je op je huid smeert.
Gezondheid begint bij wat je iedere dag op je bord legt.
Ik denk dat de zon niet het probleem is.
Verbranding wel.
Ik denk dat we zijn vergeten hoe we met zonlicht om moeten gaan.
We zitten het grootste deel van het jaar binnen.
En zodra de zon zich laat zien, zoeken we de extremen op.
Misschien mogen we weer terug naar wat natuurlijk is.
De natuur heeft de mens honderdduizenden jaren voorzien van zonlicht. Misschien is het tijd dat we stoppen met de zon als vijand te zien en opnieuw leren hoe we er verstandig gebruik van kunnen maken.
Niet door urenlang te verbranden. Niet door gedachteloos te bakken in de middagzon. Maar door weer te begrijpen hoe ons lichaam samenwerkt met de natuur.
Respect voor de zon.
Maar geen angst voor de zon.
Want misschien is zonlicht niet de vijand die we ervan gemaakt hebben.
Met een EMB-test kijken we niet alleen naar klachten, maar juist naar mogelijke oorzaken en verstoringen in het lichaam. Wil jij meer inzicht in jouw voedingstoestand, weerstand, darmgezondheid en algehele balans? Neem gerust contact met mij op. Ik help je graag verder.